Es esmu tā, kurai vienmēr bija jābūt uzmanīgai. Jau no bērnības – vecāki mācīja, ka nauda neaug kokos, ka jākrāj lietainai dienai, ka katra kapeika ir jāatbildina. Es izaugu par perfektu šīs sistēmas produktu – grāmatvedi, kurš rēķina ne tikai uzņēmuma naudu, bet arī savu katru izdevumu līdz santīma...

Nie jestem prawnikiem, nie jestem informatorem, jestem zwykłym kurierem jeżdżącym po Trójmieście i okolicach. Codziennie pakuję do busa kilkadziesiąt przesyłek, słucham audiotek, wciskam gaz w korkach i wieczorem wracam do swojego małego mieszkania na Oliwie, gdzie czeka na mnie tylko lodówka pełna ...

Я всю свою сознательную жизнь терпеть не мог сентябрь и октябрь. Для большинства людей это время уютных пледов, горячего какао и красивых желтых листьев под ногами, а для меня — это сезон обострения депрессии, бесконечных дождей и ощущения, что жизнь проходит мимо, пока ты сидишь в промокшей куртке ...

Ich hatte diesen Moment kommen sehen, so wie man ein Gewitter an einem schwülen Julitag kommen sieht, aber ich hatte ihn verdrängt, so wie man alles verdrängt, was einen finanziell aus der Bahn werfen könnte. Mein Name ist Sandra, ich bin achtunddreißig Jahre alt, arbeite in der Buchhaltung eines mi...

Adım Səidə, otuz üç yaşım var. Aviaşirkətdə stüardessa işləyirəm. İşim çox maraqlıdı, hər gün yeni ölkələr, yeni insanlar. Amma yorucudur da, saatlarla ayaq üstə durmaq, gülümsəmək, sərnişinlərlə davranmaq. Keçən ilin sentyabrında elə bir hadisə oldu ki, hələ də inana bilmirəm. İcazə verin, əvvəldən...

Początek roku zawsze był dla mnie trudnym okresem. Po świątecznym zamieszaniu, po tych wszystkich wydatkach na prezenty, na jedzenie, na spotkania z rodziną, przychodzi taki czas, kiedy patrzysz na konto i widzisz, że zostało ci ledwo na rachunki. Styczeń to dla mnie miesiąc zaciskania pasa, odmawia...

I travel for work. A lot. Like, gold-status-on-airlines-before-I-turn-thirty kind of a lot. My life is a blur of airport security lines, overpriced terminal sandwiches, and hotels that all start to look the same after a while. Most people think it sounds glamorous, but the reality is a grinding cycl...

Eigentlich bin ich nicht der Typ, der an Zufälle glaubt. Ich arbeite seit zehn Jahren im Schichtdienst, in einer großen Produktionshalle vor den Toren Münchens. Mein Leben ist getaktet nach Früh-, Spät- und Nachtschicht, nach Pausenzeiten und dem Piepton der Stempeluhr. Wenn ich eines gelernt habe, ...

Я работаю в детском доме, в небольшом городке. Не воспитателем, а так, мастером на все руки: чинить, красить, прибивать. За несколько лет прикипел душой к этим детям. Они все обездоленные, у каждого своя тяжёлая история, но при этом они умеют радоваться жизни так, как мы, взрослые, уже разучились. О...

I turned forty-three last Tuesday, and if I'm being honest, it hit me harder than I expected. Not the age itself, I don't really care about numbers, but the accumulation of everything that number represents. The dreams I'd let slip away, the risks I never took, the version of myself I imagined becom...

Mój świat składa się z czterdziestu pięciu par oczu, które patrzą na mnie z nadzieją, zniecierpliwieniem, a czasem zupełną obojętnością. Jestem nauczycielem geografii w wiejskiej szkole na Podlasiu. Moja największa lekcja nie dotyczy jednak wielkich rzek czy gór. Dotyczy odległości. Tłumaczę dziecio...

Od trzech lat pracuję w korporacji. W open space'ie, gdzie światło jest zawsze takie samo, a powietrze pachnie podgrzanym plastikiem i rozpaczą. Moim oknem na świat jest monitor. Mój świat to arkusze kalkulacyjne, wykresy, raporty. Czasem, żeby nie oszaleć, włączam w tle dźwięki natury. Szczególnie ...

Mieszkam w starym domu pod Warszawą, który odziedziczyłam po ciotce. Pracuję jako konserwatorka zabytkowych mebli. Moje życie to kurz, klej i cierpliwość. Kocham to. Ale ten dom… on też potrzebował konserwacji. Najpierw dach, potem instalacja elektryczna. Oszczędności stopniały jak lód na wiosnę. Na...

Моя жизнь была сплошной паузой. Я — ghostwriter, литературный негр. Мои дни состояли из того, что я вкладывал чужие мысли в чужие книги, получая за это деньги, которых хватало лишь на то, чтобы оплачивать съёмную однушку и кофе. Собственный роман, задуманный ещё в университете, пылился в папке на об...

Я музыкант. Вернее, был. Играл в группе, мечтал о сцене, о записи альбома. Но жизнь, как водится, внесла коррективы: семья, дети, стабильная работа в звукозаписывающей студии. Музыка из призвания превратилась в ремесло — сводил чужие треки, настраивал оборудование. Свою гитару, старую «Ямаху», на ко...